Recht op een betaalde baan

Als je werkt, hoor je erbij, tel je mee. Door het verrichten van arbeid verdien je een eigen inkomen. Je bent dan niet meer afhankelijk van liefdadigheid of van een schamele uitkering van de overheid.

Je verwerft zelfstandigheid en krijgt zeggenschap over je eigen leven. Daarnaast verruim je je sociale contacten en krijg je de kans je verder te ontplooien. Je maakt echt deel uit van de maatschappij en levert een positieve bijdrage. Je verdient daarmee respect en ondervindt daarvoor waardering. Kortom werk maakt je leven een stuk menswaardiger. Het is daarom ook niet vreemd dat het recht op arbeid een van de universele mensenrechten is.
In regel 23 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, reeds in 1948 door de Verenigde Naties aangenomen, staat beschreven dat ieder mens recht heeft op:
-arbeid;
-vrije keuze van beroep;
-veilige arbeidsomstandigheden;
-gelijk loon voor gelijke arbeid;
-een rechtvaardige en gunstige beloning ter verzekering van een menswaardig bestaan.

Mensen met een beperking hebben, evenals anderen, recht op een betaalde baan, die past bij hun opleiding en vaardigheden. Het is onder andere de taak van de overheid om werkgevers aan te moedigen om mensen met een beperking in dienst te nemen en de werkplek aan te passen aan de beperking. Regel zeven van de U.N.-standaardregels inzake het bieden van gelijke kansen voor mensen met een handicap is daar heel duidelijk in. De kern daarvan luidt:
dat de staten het beginsel dienen te erkennen dat mensen met een handicap in staat moeten worden gesteld hun grondrechen uit te oefenen, met name wat werkgelegenheid betreft. Zowel in stad als in district (inclusief het binnenland) moeten zij gelijke kansen hebben bij het vinden van zinvol en betaald werk op de arbeidsmarkt.

Wetten en voorschriften inzake werkgelegenheid mogen niet discriminerend zijn voor mensen met een handicap en mogen geen hinderpalen vormen bij het zoeken van werk.
Toch zijn er nu nog veel obstakels, die het vinden en behouden van passend, betaald werk voor mensen met een beperking in de weg staan. Slechts een beperkt deel van alle mensen met een lichamelijke, zintuiglijke of verstandelijke beperking neemt door middel van werk een waardige plaats in in de maatschappij. Daaraan moet op verschillende fronten worden gewerkt, bijvoorbeeld door meer vakgerichte en professionele arbeidstrainings- en opleidingsmogelijkheden te bieden. Ook zou aandacht besteed moeten worden aan de training van mensen die het proces - van passend werk vinden - gaan begeleiden , werkgevers en collega's. Ook de vakbond moet overtuigd worden van het nut om betreffende persoon aan te nemen voor die baan, en om te adviseren en/of bemiddelen bij het aanbrengen van eventueel benodigde fysieke aanpassingen op de werkplek, en de evaluatie van de gang van zaken van tijd tot tijd, zogenaamde job-coaches. In juli a.s. start het eerste deel van een training tot job-coach via Stichting de 3 Ankers.
Een belangrijke stap op weg naar een sociaal rechtvaardigere samenleving.

Ouderfederatie 'De Vuist'
Federatie van ouders van mensen met een handicap
Secretariaat :Powakka-
straat 2
Paramaribo
Telefoon: 400922 / 431201
Opgericht 19 mei 2000

03/06/2008